Sa ilalim ng mga bituin, si Vinz at Anabel ay nagtagpo sa isang gabing puno ng mahiwagang damdamin. Habang papalapit si Vinz upang magpaalam, hiniling niyang mahawakan ang mga kamay ni Anabel, umaasang maabot ang langit sa kanyang mga ngiti. Bagama't alam niyang hindi niya maaaring ipilit ang kanyang nararamdaman, ang puso niya'y tila lilipad, sapagkat siya'y torete kay Anabel. Sa bawat segundo ng kanilang pagsasama, nagniningning ang pag-asa, ngunit sa dulo, tinanggap niyang sapat na ang sandaling iyon—ang kanilang nagtagpong mga puso.