sa paglipas ng taon,
nasanay na ako na palaging ganito.

nasanay na akong kalimutan
at idaan sa pagngiti ang bawat pagkabigo;

nasanay na akong idaan sa pagluha
ang bawat pamamaalam at pagpapalaya,
ang bawat pagkapagod at lungkot sa mga
sitwasyong hindi pwedeng pigilan
at kailangang tanggapin kahit
mahirat at hindi kaya.

natuto akong kalimutan ang lahat
maging ang mga bagay na dati ko
pang pinangarap;

natuto akong idaan ang bawat lungkot
sa pagpapanggap...

ngayon, madali na lang sa akin
ang lumayo at umusad.