Baby okay ka lang?. May problema ba?" Tarantang tanong ko hindi naman kase kami nag away kaya hindi ko alam kung bakit siya umiiyak.

"B-baby don na'ko mag-aaral sa manila"

Napatulala ako sa sinabi niya, nagsipatakan na rin ang mga luha ko. Hindi ko alam pero natatakot ako.

"Pero baby isang sabi mo lang na wag kitang iwan hindi ako aalis.Okay lang sa'kin hindi ko matupad ang pangarap ko ayoko lang nakikita kitang nasasaktan at umiiyak"

Pinunasan ko ang luha ko, at pinunasan ko din ang mga luha niya. Ngumiti ako sa kanya.

"Masaya ako pag nandito ka pero mas masaya ako pag natupad mo ang pangarap mong maging engineering, kaya hindi ko hahayaan na sayangin mo ang pagkakataon nato.