Unknown Writer's Diary #272
Hinayaan kitamg huminga ng ilang araw, dinistansya ko ang sarili ko sayo tulad ng hinihiling mo..Hindi kita kinulit, kahit walang oras na di kita ginustong makausap..tiniis ko ang sakit..
Mas ayos na siguro tong ganito..
Dito sa pwestong di na ako nalilito..kasi malinaw na dika na interesado..klaro ng wala ka nang planong bumalik pa tayo..Malinaw na sa’kin ang lahat.kahit masakit tinanggap ko na ng buong lakas..tinuldukan ko na kung anong meron tayo..
Pinanghawakan ko kasi na kapag binigyan ng espesyo doon mo makikita ang halaga ko..pero malinaw na hanggang doon nalang talaga siguro tayo..kasi pinabayaan mo nang lumayo ako sa’yo.
Views: 17
Other Diaries You May Like To Read
Poor communication is something many of us have experienced growing up. May...
View
Some people think being rich means spending money on things they don’t ne...
View
Hindi ko na kaya, Ate Charo, kaya sa gabing iyon, umuwi ako na umiiyak. Hin...
View
Kakatapos ko lang operahan non. Nasa recovery room na ko. Sobrang labo ng p...
View
Comments
No comments yet. Be the first to comment!